Geri Sayım 14-Analık İşleri

Günler kanat takmış uçarken bir sürü şey oluyor. Ne yazmaya ne yaşamaya yetişebiliyorum. Zamanı bir ucundan yakalayalım  diye blog yazıyorum.

Bu hafta çocukların ”Yuvarlak masa” toplantıları vardı . Danışman öğretmen, rehberlikçi, ebeveyn ve çocuk toplanıp genel bir değerlendirme yapıyorlar.  Beğendiğim bir uygulama; durup düşünmek için bir fırsat oluyor.

Okul yolunda inekler ve öğrenciler yan yana.

Eren’in toplantısında danışman öğretmen Meltem Hanım (Türkçe) ve PDR Nihal Hanım’la Eren’e emrivaki yapmaları gerektiği -kendi kendine bir proje-görev benzeri şeylere başvurmakta zorlanabiliyor- , ekran süresini azaltma ve ders programı oluşturma başlıklarını konuştuk. Eren’i, yarım saat sonra çağırdılar. Fen dersinden koşarak çıkmış fakat geri gitmek için de bir o kadar acele etti. Odak noktasında olmaktan, oyun başında geçen sürenin gündeme gelmesinden, soru çözmesi vs muhabbetlerden tabi ki hoşlanmadı. Periyodik cetvelin ilk 20 elementini öğrenmiş. Fen dersinde yazılanlar Türkçe dersinde tahtada duruyormuş ve ezberlemiş . Dönüş yolunda hepsini saydı. Her şeyi unutmuşuz, 1 numarada sodyum mı var dedim 🙂 (Youtube’da şahane bir periyodik cetvel şarkısı var . )

Emre’nin toplantısı çok farklıydı. Biz neredeyse hiç konuşmadık. Edebiyat öğretmeni Fatma Hanım, rehberlik hocası ve Emre kendi aralarında 9 ve 10. sınıf arasında nelerin değiştiği, neyi farklı yapabileceği gibi bir sürü mevzudan bahsettiler. Aralarda eşim konuya dahil oldu. Ben sessizce 16 yaşına girmesine birkaç ay kalmış oğlumu izledim. Kendine güvenini, illa açıklama yapmak zorunda hissetmemesini, ”Sağ olun hocam” deyip meseleleri nazikçe sonlandırabilmesini, dürüstlüğünü (Bir şeyleri farklı yaptığımı fark etmemiştim dedi mesela) ve duygulandım. Zeytinburnu’ndaki kırmızı L koltukta, yeni anneliğin o buhranlı günlerinde, kucağımda 3 aylık dünya güzeli bir bebekken 12 dev adam şarkısının nakaratına kahkaha attığı anlara gittim.

Teşekkür ederim. O kadar minnettarım ki bir sürü şey için…