Eren 12 Yaşında

Bu sene organizasyon yapmadım. Yoldan bir uçan balon ve 12 rakamlı mumlar aldım.  Arka Pizza’da yemek yedik ve Yunuslar’dan aldığımız küçük pastayı üfledi. Evet; Eren 12 yaşında.

Bir hafta sonra 7.sınıfa başlıyor. LGS ‘nin ayak seslerini duymamız zorunlu; 2 hafta önce Zeyno’nun tavsiyesi ile matematikten özel ders almaya başladı. Esra hanım genç bir öğretmen; umarım verimli bir süreç olur. Haftalar sonra ilk kez kitap sayfası açıldı, yeni kitaplar alındı. Emre’deki deneyimimiz -maalesef sadece deneyimden bir ders alabiliyoruz- bu sınav işlerinin son seneye asla bırakılmaması gerektiğini öğretti.

Evet, artık onun da bir telefonu ve bizim aile whatsap grubumuz var. İlk telefonunu Erdem eniştesinin müthiş araştırması sonucunda Honor bilmem ne modeli aldık.

Fotoğraf kalitesi kötü ama 10 yıl önce dayısının kucağında ve ev ilk aldığımız haliyle. Bütün tablolar duruyor. Ne kadar klişe olursa olsun zaman su gibi akıyor. Rüzgar gibi geçiyor. Çocuklar hızla büyüyor, biz acayip hızlı bir şekilde yaşlanıyoruz.

Eren en çok Roblox oynuyor. Akıcı bir İngilizcesi var. Dakik, okula-futbola vb geç kalmayı sevmiyor. Yapması gereken ödev vb bir şey varsa inatlaşmıyor. Biraz ısrar sonrası yapıyor.  Makarna ve tavuk döner seviyor. Dido, Saklıköy, Lays favori atıştırmalıkları. Doruk, Ata, Kağan, Luca adı geçen arkadaşları. Kurşunkalemi kalemtıraşla açmak gibi elle yapılan işlere pek yatkın değil. Emre’yi yere göğe sığdıramıyor. Emre’nin zorbalıkları bu sene azaldı. ”Eren biraz büyüse de vakit geçirsek” demiş geçenlerde babasına.