Öncelikle kimseyi dinlemeyin, olumsuz yorumlara takılmayın ve filmi mutlaka sinemada izleyin. Öyle internetlerde yazdığı gibi ”Odessey’i izlemeden önce mutlaka okunması gerekenler” vb listeleri boş verin. Hiçbir şey bilmiyor olsanız da rahatça izleyip ne olduğunu anlayabilirsiniz.
Nolan’ın ”Eve dönüş” teması üzerinden şekillendirdiği 3 saatlik kurgu boyunca hiç sıkılmadım. Bu bir görsel şölen; her sahnenin tadını çıkardım. Dev bir bütçe ile çekilen filmde en küçük detay bile büyük bir titizlikle işlenmişti. Truva atı, Kirke, canavarlar, gemi, mekanlar vs aklınıza ne gelirse acayip görkemliydi. Kirke ve Hades sahneleri özellikle şahaneydi. Helen’in siyahi olmasına vs takılmadım, toplamda 5 dakika bile görünmüyor.
Biz bu kış, bir grup oluşturup, hoca refakatinde İlyada’yı okumuştuk. (Blogda uzun uzun yazmıştım.) Bunlar kolay metinler değil arkadaşlar; okuma hevesi uyandırmıyor, binlerce karman çorman satır var ve yıllardır niyet etmeme rağmen bir türlü başlayamamıştım. Ancak grupla, ödev duygusu ile okuyabildim.
Beş hafta süren İlyada’dan sonra Odysseia’ya enerjimiz kalmamıştı. Dolayısı ile filmi, Odysseus’a dair bir şey bilmeden izledim ; onun da şöyle bir faydası oldu: Her sahnede çok şaşırdım, ağzım açık kaldı :). Canavarlardan, devlerden, denizde geçtiğinden haberim olmayınca bir-iki yerde çığlık attım, hayretten hayrete sürüklendim.
İlyada sonrası bende kalan şu: 3000 yıl önce yazılan bu 2 destanı günümüz bakışı ile değerlendiremeyiz. Tanrıların kafasına göre takıldığı, insanlara sinir oldukları için şimşekler çaktırıp fırtınalar yarattığı, kadınların alınıp satılan, hediye edilen, iradesi zayıf insancıklar olarak görüldüğü sözlü anlatılardan bahsediyoruz. Üstelik Nolan efendi, kurgunun da kurgusunu yapıyor. Hikayenin aslına sadık olması olmaması çok da önemli mi bu durumda bilemiyorum.
Çok hoşuma giden bir şey de Odysseus gösterime girdikten sonra ortaya saçılan okuma listeleri oldu. Kirke ,Aşil’in Şarkısı, Kadınlar Adası, Ulysses aklımda kalanlar. Kirke’yi ilk çıktığında (2020) okumayı denemişim ve bloga”Kirke tırt bence, elli sayfa zor okudum” yazmışım ama filmdeki sahneden sonra hem onu hem Aşil’in Şarkısı’nı sipariş ettim.
Kült kitap Kahramanın Sonsuz Yolculuğu da filmi izlemeden okunacaklar listesine konmuş. Geçenlerde eşim kitap sipariş ettiğimi fark edince ”Bana da bir kitap lazım” dedi ama adını hatırlayamadı. Söylediği bir-iki şeyden bu kitap olduğunu tahmin edip ” O bizde var” dedim ve hop, raftan çekip eşime uzattım. Benim için çok tatlı bir andı.
Bu vesileyle tekrar okudum ama çekilecek çile değil arkadaşlar. Joseph kardeşimiz, bildiği ne varsa sayfalara boca etmiş. Masallar, mitoloji, halk inanışları. Çorba gibi. Özetle şu:
Harika bir liste buldum!
Yine listede olan Kadınlar Adası için yazdığım yazıyı blogda bulabilirsiniz. 2021’de okumuşum.
Benim rahatsız olduğum tek şey, kullanılan dilin ”Antik Yunan” la hiç uyuşmamasıydı. Koca Odysseus, 3.000 yıl önce ilk kez gördüğü birine ”Hello” dememeliydi. ”Up to you” gibi ifadeler bana çok absürd geldi. 250 milyon doların bir kısmı diyalog işine harcansaydı keşke.
”Enjoy” ve ”fun” kelimelerinin hakkını veren Amerikalılar
Krizden krize sürüklendiğimiz, dünyanın ayrı ülkemizin ayrı kaos içinde olduğu, Haluk Levent-AHBAB şoku, Özgür Özel’in yeni parti kurması, içimizi tüketen enflasyon vb tatsız gündemi unutturan Odysseus benim için yılın en güzel olaylarından biri oldu. Teşekkürler sinema sanatı 🙂
Not: Klemensart.com harika bir İzleme Rehberi yayınlamış.
