Hemen şarkımızı mırıldanalım:
A nenni nenni kınalı kuzum
Büyüdün de adam mı oldun?
Yanağı pembem, dudağı kirazım
Gözü okyanusum
Okyanus gözlü oğlum artık çocuk değil. Motor kullanmayı öğreniyor, bize mekan tavsiyesi veriyor, adına kredi kartı var, babasının eldiveni-ayakkabısı-montuna ortak. Ayak numaraları aynı. Bana yaşlı muamelesi yapıyor, laf çakıyor (Sabah kapı önündeki çöpü almadan gittikleri için gerildiğimi anlatmıştım, dün kendi çöpünü çıkarırken , rahatsız oluyorum minvalinde bir şeyler söyleyip bana gönderme yaptı) ve bütün bunlar benim çok hoşuma gidiyor 🙂 Sağlıkla, huzurla büyüyor çocuklar, olması gerekenler oluyor. Hayat bildiği gibi akıp gidiyor işte.
O gün pek bir yorgunduk ve Arka Pizza’ya olan yol gözümüzde büyüdü. Hemen Turgutreis meydandaki Konyalı’da oturduk. Pidelerimizi afiyetle yedik. Diva pastanesinden pastasını kendi alıp geldi ve mum faslını eve bıraktık.
16 yaşındaki Emre için neler söyleyebilirim?
-Arkadaşlarını önemsiyor. Onların doğum günlerini unutmuyor.
-2 yıldır sırtından çıkartmadığı mavi montla bu yaz vedalaşacağını umuyoruz. Siyah eşofman siyah tişörtlerle yatıp onlarla kalkıyor. (Bana bir suit alın bayram içini dedi önceki gün). Ayakkabıları eskimiş, umurunda değil. Henüz giyim kuşama merakı yok. (21 mayısta mavi montu giymedi. Çok şaşırdım. Döndü hoca baskı yaptı şeklinde bir açıklama yaptı.)
-Tam bir boğa burcu: Gönül almayı biliyor. Keşke iştah konusunda da burcunun hakkını verseydi.
-Az yeme, az uyuma, oyun sevdası devam ediyor. Odasından gelen seslerden uyandığım oluyor.
-Okul, ders vb işlerde biraz daha iyi ama asla gündeminde değil o işler. İhmal etmemeye çalışıyor ama dürtmek gerekiyor.
-Babaannesini arıyor, sohbet ediyor.
-Sosyal zekası yüksek. İnsanlarla iletişimde rahat.
-Okulda teknik işlere, tarih dergisi hazırlamaya gönüllü oldu. Bizi şaşırttı.
-Çok dağınık. Odasında her şey yerde ve yatağının dibinde.
-Yan yana Young Sheldon, Zafer Akçay motosiklet videoları, Ben Bilmem Eşim Bilir izliyoruz. Çok mutlu oluyorum. Birlikte Bodrum turu yaptık geçenlerde. Şükür, bizimle vakit geçirmekten rahatsız değil. Eren’e karşı da daha yumuşak.
Dün babası ile spora gidecek, bireysel hoca ile çalışacaktı fakat geç saate kadar oyun oynadı ve sabah kalkamadı. Babası da haklı olarak kızdı, inatlaştılar ve elbette Emre pasif agresif tavırlarla, surat asarak, sadece onun için pişirilmiş pankekleri yemeyerek sinirlerini zıplattı. Sonunda babası çıktı gitti. Az sonra baktım Emre de çıkıyor hem de kaskla. Babasının motoruna atladı gitti ama dikkatli bir sürücü. Ben de kaygılı bir anne değilim.
İki saat sonra geldi. Odasına kapandı. Online matematik dersinde çok isteksiz olduğu için hocası dersi erken bitirmiş. Bunlar bizi üzüyor ve kızdırıyor. İtaat kültürünün daha baskın olduğu bir çevrede büyüyen eşimi daha çok yoruyor. Yine de sert bir karakteri yok şükürler olsun. Araları iyi; boğuşuyorlar, birlikte takılıyorlar, gülüp eğleniyorlar.
10 yıldır arkadaşı olan Max’ın paylaşımı beni çok duygulandırdı.
Yıllar geçiyor, rüzgar gibi uçup gidiyor. Umarım upuzun, çok neşeli, çok kahkahalı, çok paylaşmalı bir hayatı olur bütün gençlerin ve arada sırada bizi de yaşamlarına dahil ederler.
10 doğum gününde çektiğimiz bu fotoğraf en sevdiklerimden biri.
Not: Pilli Bebek grubunun şu şarkısı benim gönlümde Emre’yle ilişkili. Ben ‘kızım’ı kuzum, ‘tutuklarsın’ı kucaklarsın olarak değiştiriyorum:
”Sadece ikimizin uyandığı saatlerdeDuruyor zamanÇünkü sadece sen kucaklarsın beniApansız uyanış gibiGel kuzum sokul banaBir kez daha alayım kokusunuBenim küçük bahçeminBüyüsen de, gitsen de hala bekliyor gibi beniUzanmış küçük ellerin”
