Korona Günlerinde Mutluluk Sebepleri

Baktıkça , dokundukça beni mutlu eden çok şey var evde; onları yazmak istedim bugün. Aslında Covid Polk.de nöbetçiyim , sokağa çıkma yasağı sebebiyle hasta az, zaman buldukça yazıyorum.

Son aylarda yıllardır sahip olmak istediğim şeyler aldım. Ufak-tefek gibi görünseler de beni mutlu ediyorlar. Alabilmenin hazzını yaşayabildiğim için çok çok şükür ediyorum. Sevgili matematik öğretmenim İsa Kırveli’yi rahmetle yad ediyorum; sadece öğretme aşkı ile dolu , gerçek bir eğitimciydi. Ek iş olarak uncu dükkanı işletirdi. Oradaki minik ofisinde üç kıza hevesle anlattığı matematik dersleri sayesinde üniversiteye gidebildim. Ne para ne pul, bir yerlere geldiğimizi görmek isterdi sadece. Huzur içinde uyusun.

Yıllardır değişik bir gözlük almak istiyordum. 21 nisanda kendime hediye ettim bunu. Eve gelince çok yadırgadım. Andropoza girip deri ceket filan giyen kart adamlar gibi genç görünme sevdasına kapıldım herhalde ..Ertesi gün iade edeyim diyordum ama yorumlar beni caydırdı. Yine de sanki yüzümde sadece gözlük var gibi geliyor ve eskisini takıyorum bazen.
Madame Coco’nun bu lacivert-beyaz tabaklarını alırken çok düşünmüştüm; şimdi her kahvaltı sofrasında zevkle kullanıyorum. Özellikle günlük kullandığımız eşyalarda özensiz davranıyoruz aslında tam tersi olmalı. Ev kıyafetleri çok kaliteli olmalı mesela..Öğreniyoruz yavaş yavaş.
Sarmaşıklar geçen bahar bahçeyi düzenleme atağımdan geriye kalan tek bitkiler. Burası yatak odamın penceresi, sabahın pırıl pırıl güneşi vuruyor, sarmaşıklardan dört kök kaldı beşi kurudu ama kalanlar böyle coştu. Önündekiler biber fidesi. Baktıkça mutlu oluyorum. Heykel önceki ev sahibimiz Billy’den kalma.
Ah bu resme aşık oldum..Kırmızı kadeh de Billy’nin yadigarı. Güller kendi bahçemden Arkadaki gitarlar ve öndeki kitap..Her biri için sonsuz şükür..

(Bir aydır Redmi 8 marka telefon kullanıyorum ve şahane fotoğraf çekiyor. İphone’un hoparlöründe sıkıntı vardı, çok zor duyuyordum arayanları, bundan çok memnunum.)
Şu renkler..Şu kitaplar..Tanrım. o kadar büyüksün ki.. İnsanoğlu neler yapıyor? Bu fikirleri nasıl buluyor, nasıl kağıda döküyor, nasıl resimliyor?
Mudo’dan iki kırlent. Dokular ve renkler çok yumuşak, tatlı..
Taç’dan aylar önce aldığım tavuskuşlu tepsi..Çok seviyorum. Türk kahvesini çay bardağında yapıyorum artık, minicik fincan hemen bitiyor. O ne öyle iki yudum.
Foça’dan aldığım ufak tablolar..Nasıl da anlatıyor beni..Gülünç, acemi, çocuksu…
Ah bu otel yatağı nevresimi, English Home’dan..
Çilek çalışma masası..Dokusunu, görüntüsünü seviyorum. Emre’yle ders çalışıyoruz nadir de olsa..
Sevdanın karşısında ne önemi var hayatın? (Eşkiya)
Oturup yeniden izlemeli, ağlamalı, gülmeli.
Sadece dört güncük kaldığımız Paris’den tek somut anı. Yatak odamıza asmak ne güzel bir fikirdi 🙂 Başka bir ruh vardı orada, ikimizi bir eden.
Duvarıma nihayet astığım dünya haritası.

Çok şey aldın ama çok şey de verdin bana sevgili hayat. İçim huzurla, şükranla ve hüzünle dolu..Yüreğim ”Başka türlü olmalıydı” ve ”Olanda hayır vardır” arasında gidip gelen bir sarkaç.

Okuyanları davet ediyorum; evinizde her gün gördüğünüz ve sizi mutlu eden keyif veren üç şeyi yorumlara yazar mısınız?

E-POSTA ABONELİĞİ

Aşağıdaki kutucuğa e-posta adresini yazarak her yeni makaleden anında haberdar olabilirsin

Abone olduğunuz için teşekkür ederim.

Bir şeyler yanlış gitti. Lütfen tekrar deneyin.

5 YORUMLAR

  1. Çok hoşuma gitti bu yazı, detaylara da bayıldım. Sanırım ben de yapsam evime farklı bir gözle yeniden baksam…

    1. Evet insana iyi geliyor. Eşyaya farklı gözlerle bakmak..

    1. Japonlar evde de şık olmayı önemsermiş genel olarak, keşke bizim de öyle bir kültürümüz olsa. Herşey birbirine bağlı aslında, kıyafetin içinde iyi hissetmeyince saçını başımı da önemsemiyorum, azcık makyaj bile zor geliyor bana ama kıyafetim güzelse mutlaka diğerlerine de özeniyorum.

      Teşekkürler yorum için 🙂

  2. Mutluluk veren eşyalarım benim de var, önemli bir mevzu bence :)) Heykel ve kitaplığa özellikle bayıldım :))

Bir cevap yazın