Sabahları ve akşamları çocukları saate bakmadan okullarına bırakmak ve toplayıp eve getirmek ne büyük lüks. Bu fotoğraf da  20 şubatta, okul çıkışında çekildi
Zai’de üçüncü nesil kahve sunumuna gittikten sonra Google’daki aramam
Devlet okulunda şahane bir müzik öğretmeni ile karşılaşma mucizesi , 28 şubat akşamı
4 martta Bitez sahilde yürürken tesadüfen arkadaşın teknesine davet edildik ve hemen atladık. Açık denizde demir atmak ne kadar huzur verici imiş denemeden anlayamazsınız 🙂
9 martta Emre’nin  ilk sahne deneyimi, ana sınıfı mezuniyet gösterisini sayarsak ikinci. Kaos, çılgınca kalabalık, uzadıkça uzayan konuşmalar ve hep aynı şeyi söylüyorlar hissi..
Gösteri sonrası kutlama pastası

E-POSTA ABONELİĞİ

Aşağıdaki kutucuğa e-posta adresini yazarak her yeni makaleden anında haberdar olabilirsin

Abone olduğunuz için teşekkür ederim.

Bir şeyler yanlış gitti. Lütfen tekrar deneyin.

6 YORUMLAR

  1. Çok tatlııı 🙂

  2. Bodrum'da mı yaşıyorsunuz? Benim de kuzenim orada yaşıyor. Sık sık gidip geliyoruz çünkü 4.5 yaşında bir kızı var ve onu çok özlüyoruz:)
    Zai'nin kütüphanesini görmek fena halde aklımda, bir sonraki gidişimde uğramam lazım:)

    1. Zai'nin kitaplarıyla değil ambiyansı ve binası ile sizi çok etkileyeceğini söyleyebilirim:))

  3. Merhabalar,

    Ben de tıpkı size yazan diğer onca insan gibi İstanbul'dan istifa etmek üzere olan ve eşimle her akşam "eee nereye taşınıyoruz peki?" konuşmaları yapmayı hobi haline getirmiş biriyim. Kafamızda deli sorular, birilerinden akıl alma ihtiyacı içindeyiz. Yazdığınız blog yazılarına bu arayış içinde denk geldim. Uyarılarınızı okuduğumda "İstanbul'daki sıkıntılara göre bunlar çok daha insani sorunlar" diyorum, bahsettiğiniz güzellikler ise hayalini kurduğumuz her şey doğrusu.. Vaktinizi çok da işgal etmeden, bazı somut sorularımızı size danışmak isterim. E-posta adresinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Yoğunsanız ve vakit ayıramasanız da anlarım, zira biz İstanbullular kimseye hiçbir koşulda vakit ayıramıyoruz zaten 🙂

Bir cevap yazın